Miejskieprzedszkolenr 16w Częstochowie

Przywitajmy się piosenką „ Przywitajmy się wesoło”. Poproście rodzica o włączenie piosenki.

https://www.youtube.com/watch?v=dvSAoxWiVT4

„Obserwator nieba” – poproście rodzica o przeczytanie opowiadania i odpowiedzcie na pytania.

Obserwator nieba Grześ wraz z rodzicami oraz swoim najlepszym przyjacielem, psem o imieniu Księżyc, mieszka w najwyższym bloku w mieście. Ogromny wieżowiec ma aż piętnaście pięter. Na samym jego szczycie znajduje się przytulne mieszkanie państwa Gwieździńskich. Z okien roztacza się przepiękna panorama całego miasteczka, ale to wcale nie ten widok zdecydował rok temu o przeprowadzce właśnie do tego mieszkania. Pani Gwieździńska, pan Gwieździński, a w szczególności Grześ pasjonują się astronomią, czyli wszystkim tym, co związane jest z gwiazdami, planetami, kometami czy galaktykami. W salonie centralne miejsce zajmuje teleskop – wynalazek umożliwiający obserwację nieba. Grześ, spoglądając w niego, napotyka Mały i Wielki Wóz, Gwiazdę Polarną oraz planety. Chłopiec snuje plany odkrywania i nadawania nazw niepoznanym dotąd planetom i konstelacjom. Największym marzeniem Grzesia jest lot w kosmos. Grześ chce zostać kosmonautą.

Pytania do opowiadania:

– Gdzie znajduję się mieszkanie państwa Gwieździńskich?

– Czym pasjonuje się cała rodzina?

– Jakie urządzenie stoi w salonie?

– Jakie plany snuje Grześ?

– Jak inaczej nazywamy astronautę?

Teraz czas na gimnastykę. Adres linku:

https://www.youtube.com/watch?v=23CmYNuEipk

W tym tygodniu obchodziliśmy „Dzień czekolady”. Z tej okazji zapraszamy do zabawy:

https://view.genial.ly/606f4acccdeba90d1005423f/interactive-content-czekoladaby-anna-

W 1 i 2 zadaniu należy użyć ołówka, który znajduje się w prawym górnym rogu. W 3 zadaniu używamy łapki, która także znajduje się w prawym górnym rogu.

Prosimy o uzupełnienie karty pracy nr: 76.

Miłego dnia!

„Galaktyczny pociąg” – powitanie z dzieckiem wyliczanką.

Ene, due, słońce gwiazdy, przyszedł czas kosmicznej jazdy.

Galaktyki już czekają, gwiazdy z nieba już spadają

i na pokład raz, dwa, trzy, dzisiaj wejdziesz ty!

Wysłuchanie wiersza A. Karcz – „Kosmos”

Gdy zgasną wszystkie światła, a słońce oczy zmruży,

Na niebie pojawi się mapa kosmicznej podróży.

Ile gwiazd błyszczących i migoczących na niebie,

Tyle odległych galaktyk i planet we wszechświecie.

Ciemna otchłań, pełna niezbadanych miejsc,

Wielu się zastanawia gdzie jej początek jest.

A nasza Ziemia jedną z miliona planet jest,

Niczym małą kropelką wśród oceanów łez.

Wielką tajemnicą dla ludzkości wciąż jest,

Odkryć choć mały skrawek przestrzeni tej.

Mapę kosmicznej podróży już znamy,

Może w przyszłości z niej skorzystamy.

Rozmowa na temat wiersza:

- O czym mówi wiersz?

- Co to jest kosmos według Ciebie?

Kosmiczna podróż” – zabawa ruchowa – rodzic zaprasza dziecko do kosmicznej podróży. Opowiada i wraz dzieckiem ilustruje tę opowieść ruchem:

Zanim wystartujemy musimy najpierw odpowiednio się ubrać, a więc wkładamy kosmiczny kombinezon – najpierw prawa, teraz lewa noga.

 (naśladujemy zakładanie kombinezonu)

Gotowe? Zapinamy w naszych kosmicznych kombinezonach suwak

 (naśladujemy zapinanie suwaka)

To jednak nie koniec naszej kosmicznej garderoby, czego nam brakuje? Nie mamy jeszcze butów, rękawic i kosmicznego hełmu. Wkładamy: prawy but, teraz lewy but i gotowe. Teraz prawa i lewa rękawica, a na końcu hełm

 (naśladujemy po kolei wkładanie butów, rękawic i hełmu).

Uwaga! Włączamy silnik: najpierw jedną, potem drugą ręką

 (udajemy naciskanie guzików),

 zapinamy pasy (naśladujemy zapinanie pasów),

 wyglądamy przez okno (rozglądamy się po pokoju)

i 10, 9,8,7,6,5,4,3,2,1,0 – startujemy.

 Lecimy wysoko, coraz wyżej i powoli „wchodzimy” w przestrzeń kosmiczną

 (kucamy i powoli wstajemy, rozkładamy ręce i udamy, że latamy).

 Uwaga, turbulencje (trzęsiemy się, kręcimy)!

 Zobaczcie, z lewej strony mijamy burzę kosmiczną, w naszym kierunku leci mnóstwo odłamków skalnych, więc uciekamy

 (rozglądamy się i przyspieszamy)!

 Musimy mocno skręcić w prawą stronę

(biegniemy w prawo).

Udało się, możemy odetchnąć z ulgą – uff

(wykonujemy gest, jakbyśmy ocierali pot z czoła)

Wyjrzycie przez okno z prawej strony z pewnością zobaczycie planetę – przyjrzyjcie się jej uważnie, to Mars, może zobaczycie na niej jakiegoś ufoludka

(patrzymy się w prawo)?

 O, jest! Lądujmy na tej pięknej planecie, może uda nam się z nim przywitać. Trzy- czte-ry, lądujemy

 (kucamy)!

 Podejdźmy do niego powoli, żeby się nie przestraszył (podchodzimy do środka dywanu)!

Może się z nim ładnie przywitamy? Co należy powiedzieć, jak się z kimś wita? (mówimy „dzień dobry”).

Ioioio (robimy przestraszoną minę) – to ostrzeżenie, że kończy nam się tlen w kombinezonach, musimy więc wracać na Ziemię! Pożegnajmy się z naszym nowym przyjacielem (machamy). Znów wsiadamy do rakiet (udajemy, że zapinamy pasy, naciskamy guziki). Lecimy, spójrzcie przez okno czy widzicie Ziemię (rozglądamy się)? Tak, to właśnie ta niebieska planeta. Uwaga, trzymajcie się mocno za chwilę będą turbulencje (zatrzymujemy się, trzęsiemy i kręcimy). Zbliżamy się do Ziemi, lądujemy (kucamy). Uff, udało się – mamy za sobą pierwszy lot w kosmos (naśladujemy wycieranie potu z czoła). Rozpinamy pasy, zdejmujemy rękawice, hełm, buty, kosmiczny skafander (naśladujemy poszczególne czynności)… Dziękuję Wam za wspólną kosmiczną podróż (dziecko przybija rodzicowi „piątkę”)

Piosenka ,,Zielone ufoludki

https://www.youtube.com/watch?v=HHeZUbouzP4

Karta pracy cz.3, str. 72, 73

Piosenki z panią Martą

 https://youtu.be/i_3T7dOSSRo

List do dzieci – praca plastyczna

Załączniki wysłane na maila

Dzień dobry Bystrzaki !  

Dzisiaj wyjaśniamy zjawisko powstawania nocy i dnia. To, że Słońce rano wstaje, a wieczorem zachodzi, w dzień jest jasno, a w nocy ciemno, jest dla nas zupełnie oczywiste. Ale właściwie dlaczego tak się dzieje?

Dołączcie  do Paxiego, który odkrywa, dlaczego mamy dzień i noc.  Dowiedz się również, dlaczego na Ziemi są pory roku.

Paxi - Dzień, noc i pory roku
https://www.youtube.com/watch?v=ekY5oZDdQ4k

Posłuchajcie wiersza  Halo, tu mówi Ziemia - M. Terlikowska

Dzień dobry, dzieci! Jestem Ziemia,                                                                                                                 
wielka, okrągła jak balonik.                                                                                                                                          
Z tej strony – słońce mnie opromienia,                                                                                                                                
a z tamtej strony – nocy cień przesłonił.                                                                                                        
Gdy jedna strona jest oświetlona,                                                                                                                             
to zaciemniona jest druga strona.                                                                                                                              
Wy zajadacie pierwsze śniadanie,                                                                                                                                    
a spać się kładą – Amerykanie,                                                                                                          
właśnie!                                                                                                                                                                             
Bo ja się kręcę w krąg                                                                                                                                    
jak bardzo, bardzo duży bąk.                                                                                                               
- Dobranoc!- wołam                                                                                                                                             
- Dzień dobry!- wołam,                                                                                                                                                 
to znaczy – zrobiłam obrót dokoła.                                                                                                                          
A oprócz tego wciąż, bez końca,                                                                                                                     
muszę się kręcić wokół Słońca.                                                                                                     
Nigdyście jeszcze nie widzieli,                                                                                                                       
takiej olbrzymiej karuzeli!                                                                                                                             
Bo trzeba mi całego roku,                                                                                                                         
żeby Słońce obiec wokół.

Poproście Rodzica o przeprowadzenie doświadczenia  „ Jak powstają dzień i noc”.

Do przeprowadzenia doświadczenia będą potrzebne: globus, latarka, ciemne pomieszczenie.

Ziemia kręci się wokół własnej osi. Na ten obrót potrzebuje 24 godzin. Dzień jest po tej stronie Ziemi, która jest zwrócona do Słońca – widać je na niebie, jeśli nie ma chmur (demonstracja przez oświetlenie globusa z jednej strony). Noc jest po tej stronie Ziemi, która jest odwrócona od Słońca. Jeśli nie ma na niebie chmur, widzimy wtedy Księżyc, który odbija światło słoneczne, i gwiazdy. Wirowy ruch Ziemi powoduje zmianę oświetlenia Ziemi przez Słońce, dlatego po dniu następuje noc.

Zaśpiewajcie teraz wesołą piosenkę „ Słoneczko rozchmurz buzię”https://www.youtube.com/watch?v=XvRhO25lA3g

Czas na ćwiczenia ruchowe.

https://wordwall.net/pl/resource/14112928/kosmiczne-%C4%87wiczenia

Proponujemy kosmiczne dodawanie.

https://wordwall.net/pl/resource/1031178/kosmiczne-dodawanie

Ułóż kosmiczne puzzle

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=2b15153934ef

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=2b15153934ef

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=191ca358a5b9

Pani Marta zaprasza do poznania  piosenki o mamie.

https://youtu.be/i_3T7dOSSRo

Wyprawka, karta 17  -  rakieta.

Przygotujcie: nożyczki, klej, granatowy karton (z wyprawki plastycznej ), żółte gwiazdki i księżyc z papieru samoprzylepnego (z wyprawki plastycznej).

• Wycinanie z karty obrazka rakiety. Zaginanie go wzdłuż linii przerywanych.

• Składanie na pół kartonu. Rozkładanie go. Układanie na środku wyciętej rakiety. Przyklejanie do każdej połowy kartonu jednego skrzydła rakiety tak, żeby jej kadłub wystawał nad karton.

• Naklejanie dookoła rakiety złotych gwiazdek i księżyca.

Propozycja dodatkowych działań, opisanych na karcie wyprawki.

Zabawa logopedyczna - Kosmiczna rymowanka
https://www.youtube.com/watch?v=_SJHaDIsr6Q

W wolnej chwili uzupełnij karty pracy.

Karta pracy, cz. 3, nr 72.

Pokolorujcie pola na wskazane kolory.

Karta pracy, cz. 3, nr 73.

 Policzcie obrazki każdego rodzaju. Zaznaczcie ich liczbę według wzoru.

Miłego dnia!

Przywitajmy się piosenką: „Wesołe powitanie”:https://www.youtube.com/watch?v=8HozqzBRUec

Poproście rodzica o przeczytanie ciekawostek na Układu Słonecznego.

Układ Słoneczny to Słońce i wszystko co porusza się wokół niego. Ma kształt eliptyczny, można go porównać do kształtu jajka. Znajduje się w ciągłym ruchu. Słońce znajduje się w środku całego Układu Słonecznego, a wokół niego krąży stale osiem znanych planet, ich księżyce, komety, asteroidy i inne obiekty kosmiczne. Słońce jest największym obiektem w Układzie Słonecznym i zawiera ponad 99% masy całego systemu. Astronomowie uważają, że Układ Słoneczny powstał ponad 4 miliardy lat temu.

Astronomowie stale znajdują nowe obiekty coraz to dalej i dalej od Słońca. Nazywają je planetami karłowatymi. Jedną z takich planet karłowatych jest Pluton, który kiedyś uważany był za zwykłą planetę.

Po wysłuchaniu piosenki poznacie nazwy ośmiu planet, które krążą wokół słońca.

Zapraszamy do zabawy przy piosence” W układzie słonecznym”.

Postarajcie się zapamiętać nazwy wszystkich planet.

Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=yxVMhKt-cvI

Zapraszamy na rytmikę z p. Martą. Piosenki dla mamy:

https://youtu.be/-_BlmbUvnA8

https://youtu.be/i_3T7dOSSRo

Zajęcia matematyczne w załącznikach (wysłane na maila).

Prosimy o uzupełnienie kart pracy nr: 74, 75

Miłego dnia!

Dzisiejszy dzień. zaczniemy od wysłuchania piosenki ,,W układzie słonecznym”

https://www.youtube.com/watch?v=yxVMhKt-cvI

Karta pracy, cz. 3, nr 70.

− Posłuchajcie nazw planet.

− Powiedzcie, jak nazywa się pierwsza, druga,

trzecia… ósma planeta, licząc od Słońca

Oglądanie obrazka przedstawiającego Układ Słoneczny.

• Wyjaśnianie pojęcia Układ Słoneczny.

Układ Słoneczny to Słońce i osiem krążących wokół niego planet

https://www.youtube.com/watch?v=BsEQTrxL_6M

Słuchanie opowiadania Schima Schimmela Dzieci Ziemi

Gdzieś w najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży cudownie błękitny świat. Z daleka wygląda on jak prześliczna, niebiesko-biała, zamglona marmurowa kula. Ale im bardziej się zbliżamy, tym więcej widzimy kolorów – czerwienie, brązy, żółcie i wszystkie odcienie zieleni.

Jest wiele światów unoszących się w przestrzeni, ale ten świat jest szczególny. To nie jest zwykły świat. Są bowiem na nim zwierzęta. Miliardy zwierząt. Więcej zwierząt niż wszystkich gwiazd, które mrugają z nocnego nieba.

A wszystkie owe zwierzęta są dziećmi tego świata. Ponieważ ten świat jest ich Matką.

My zaś nazywamy go Matką Ziemią. Zwierzęta nie są same na Matce Ziemi. Żyją tu również ludzie. Miliardy ludzi. Jest ich więcej niż gwiazd, które mrugają z nocnego nieba. Oni także są dziećmi Matki Ziemi. Tak więc zwierzęta i ludzie, i Matka Ziemia – to jedna wielka rodzina. I bawią się tu delfiny. I śpiewają ptaki. I tańczą gazele. I żyją ludzie.

W najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży rodzina Matki Ziemi. I zwierzęta pamiętają. One pamiętają Matkę Ziemię z czasów, zanim pojawili się na niej ludzie.

Pamiętają czas, gdy lasy były gęste, bujne i zielone. Gdy oceany i rzeki, i jeziora były przejrzyste i krystalicznie czyste. Gdy niebo było jasne i tak błękitne.

Zwierzęta pamiętają też chwile, kiedy ujrzały pierwszych ludzi.

Na początku zaledwie kilku. Ale potem coraz więcej i więcej, aż ludzie rozeszli się po całej Matce Ziemi.

Mimo to nadal zwierząt było więcej niż ludzi. I ludzie dzielili się Matką Ziemią ze zwierzętami.

Jeszcze pamiętali, że zwierzęta są ich siostrami i braćmi.

Jeszcze pamiętali, że stanowią cząstkę jednej wielkiej rodziny. I zwierzęta, i ludzie – to oczy

i uszy, i serce Matki Ziemi. Więc kiedy bawiły się delfiny, bawiła się Matka Ziemia. Kiedy śpiewały

ptaki, Matka Ziemia śpiewała. Kiedy tańczyły gazele, Matka Ziemia tańczyła. A kiedy ludzie

kochali, kochała i Matka Ziemia.

Mijały lata, rodzili się ludzie. Coraz więcej i więcej, i więcej. Aż wreszcie ludzi było więcej niż

zwierząt. I ludzie zapomnieli. Zapomnieli dzielić się ze zwierzętami ziemią i wodą, i niebem Matki

Ziemi. Zapomnieli, że zwierzęta to ich siostry i bracia. Zapomnieli, że wszyscy są cząstką jednej

wielkiej rodziny Matki Ziemi. Ludzie zapomnieli. Ale zwierzęta pamiętały. Wiedziały, że kiedyś

będą musiały ludziom o tym przypomnieć.

I teraz każdego dnia nasze siostry i bracia przypominają. Bo kiedy bawią się delfiny, ludzie

pamiętają. Kiedy śpiewają ptaki, także pamiętają. Kiedy tańczą gazele, także pamiętają.

A kiedy ludzie będą pamiętać, będą też kochać.

• Rozmowa na temat opowiadania.

Wypowiedzi dzieci na temat wyglądu Ziemi, jej mieszkańców, ich postępowania.

Czas na zabawę ruchową Podróż po planetach

https://www.youtube.com/watch?v=SCMAcaNwGwo&t=106s

Quiz – sprawdzenie wiadomości

1. Wymień planety naszego Układu

Słonecznego (Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun).

2. Ile gwiazd jest w naszym Układzie Słonecznym?

 (tylko jedna – Słońce)

3. Co to jest Księżyc?

 (naturalny satelita Ziemi).

4. Jak nazywa się tor po którym poruszają się planety?

 (orbity)

5. Ile planet krąży wokoło słońca?

(8)

6. Która planeta jest największa?

7. Która planeta jest najmniejsza?

8. W jaki sposób można udać się w kosmos i kto może tego dokonać?

Karta pracy, cz. 3, nr 71.

− Odwzorujcie rysunki rakiety i ufoludka.

− Rysujcie po śladzie, nie odrywając kredki od kartki.

Pokoloruj Układ Słoneczny.